Tanzimat'tan beri Garp'tan çimlenen, ama bir yandan da milli ve an'anevi seviyenin formasyonunu muhafaza etmek lüzumunu duyan bir cemiyet anlayisini, disa karsi Garpli olmakla ögünürken, kendi kendine karsi buna inanmadigini itiraf etmesinin med ve cezri ortasinda koca bir asir geçip gitti. Ne ki, zamanin icbari ayni kütleye, topyekun Garpli olmak kararini aldirip, bu dönüm noktasindan basimizi dünyaya uzatarak: "Biz artik Sark'tan koptuk, kiblemiz Garp'tir." diye bagirtinca, iki arada kalmaktan